Handreiking lokale
platforms
Introductie
De
vereniging BUS (Brabantse Uitkeringsgerechtigden Samen) is de koepelvereniging in
Noord-Brabant van en voor plaatselijke zelforganisaties, die werken aan de
behartiging van de belangen van uitkeringsgerechtigden en minima.
Binnen de
BUS zijn uit vertegenwoordigers van deze belangenbehartigers werkgroepen gevormd.
De Werkgroep Armoede en Politiek (WAP) heeft er voor gekozen om zich vooralsnog
te richten op 2 speerpunten, te weten :
1 –
Volledig herstel van de scheefgroei tussen de uitkering en het minimum inkomen
2 – Het
tegengaan van het “niet-gebruik”
Deze
handreiking is als voorstel van enkele leden van de WAP (zie www.dmmgm.nl) overgenomen door de hele
werkgroep en richt zich op het voorkomen van “niet-gebruik”.
“Niet-gebruik”
Er zijn in
ons land vele mogelijkheden voor uitkeringsgerechtigden en minima om het
inkomen te verhogen. De z.g. inkomensondersteunende voorzieningen. Denk daarbij
aan toeslagen, bijzondere bijstand, langdurigheidstoeslag en de diverse lokale
regelingen.
De overheid
gaat er bij haar berekeningen en vergelijkingen van uit dat iemand maximaal
gebruik maakt van al deze voorliggende voorzieningen.
Het blijkt
dat veel mensen niet, volledig, gebruik maken van de financiële mogelijkheden,
die er voor hen zijn. Er blijft veel geld op de plank liggen en dat geld
verdwijnt uiteindelijk in de “algemene middelen”-pot.
Niet alleen
de minima, maar ook de overheden zijn er bij gebaat dat de gelden maximaal
benut worden. Het voorkomt o.a. schuldenproblematiek en sociale uitsluiting.
De wijze
van aanpak en een duidelijk inzicht van het probleem van “niet-gebruik” vereist
een goede samenspraak en samenwerking tussen uitvoerders en
ervaringsdeskundigen.
Daar kunt u, als
belangenbehartiger, lokaal iets aan doen !
Inkomensondersteunende voorzieningen
Een gemeente
mag voor een groot deel zelf de invulling bepalen van haar verschillende
inkomensondersteunende regelingen.
Het is dus erg
moeilijk om de ruimhartigheid van gemeentes met elkaar te vergelijken.
Platforms
gebruiken wel eens een voorbeeld uit een andere gemeente om iets in de eigen
gemeente te bewerkstelligen en soms lukt dat, maar vaak verzandt dat in een
“appels met peren vergelijken”-discussie en is het resultaat nihil.
Redenen van “niet-gebruik”
Niemand is een dief van de eigen
portemonnee.
Hier een aantal redenen waarom niet
iedereen gebruik maakt van (alle) regelingen :
1 – Ondanks
vele publicaties is niet iedereen op de hoogte van (alle) regelingen.
2 – Men
schrikt terug van alle rompslomp die gepaard gaat met aanvragen.
-
Verschillende loketten, zowel centraal als lokaal
-
Iedere keer weer met je hele hebben en houden met “de billen bloot”
3 – De
folders, publicaties en formulieren worden niet begrepen.
4 – Men
schaamt zich om publiekelijk de “hand op te houden”.
Een aantal
van bovengenoemde zaken worden op dit moment onder de loep genomen en her en
der zijn er, ook vanuit de overheid, verschillende initiatieven.
Het is
jammer dat dit veelal nog halfslachtig gebeurt en dat daardoor niet al het geld
daar komt waar het hoort.
(mis)Informatie
Een
ambtenaar kan, net als iedereen, een keer een slechte dag hebben.
Communicatie
is overal moeilijk en duidelijkheid en transparantie zijn bijna nergens 100%.
Als een
ambtenaar zelf niet goed geïnformeerd is over de regels, dan kan deze, met de
beste wil ter wereld, een rechthebbende ook niet volledig bijstaan.
Overheden,
colleges en raden hebben er de mond van vol dat “niet gebruik” moet worden
tegengegaan. Beleid en de daaruit volgende uitvoeringsregels zijn bijna nooit dwingend
en/of worden niet (goed) gehandhaafd.
Het blijft
daardoor bij halve oplossingen.
Heel slecht
denkend zou men kunnen vermoeden dat de ambtenaar geïnstrueerd is om alleen te
antwoorden op gestelde vragen en alleen reageert op correct ingevulde aanvragen
en verzoeken om de pot “algemene middelen” gevuld te houden.
Dergelijk,
op korte termijn denken gebaseerd, handelen maakt de gemeente alleen maar tijdelijk
“rijker”.
De kosten om
problemen, die ontstaan door het “niet gebruik”, op te lossen zullen vele malen
hoger liggen. Denk daarbij aan huisuitzettingen, eenzaamheid, agressie uit
onvrede, het ontstaan van probleemwijken, etc…
Kortom de
hele leefgemeenschap gaat achteruit.
Wij gaan er
van uit dat de beleidsmakers aan de lange, goedkopere, termijn denken.
Dat de
ambtenaar er alles aan zal doen om de rechthebbende volledig te informeren over
alle lokale en landelijke regelingen.
Dat de
ambtenaar probeert er het maximale voor iemand uit te halen en, waar nodig, helpt
bij het aanvragen en het invullen van de benodigde papieren.
Een deel van de oplossing
Een ambtenaar
zou moeten beschikken over een volledige, eenduidige en eenvoudige checklist van alle landelijke en lokale regelingen.
Iedere keer
dat er contact is tussen een mogelijk rechthebbende en een ambtenaar, die
inzage heeft in de financiële situatie van die rechthebbende, dan zou deze checklist geraadpleegd moeten worden om
te kijken of iemand alles krijgt waar hij recht op heeft.
Na het
invullen van de checklist krijgt de
belanghebbende een kopie mee.
In het
geval dat een rechthebbende afziet van een recht dan dient dit apart vastgelegd
te worden, liefst met opgave van redenen.
Een deel
lossen we daar niet mee op
We zeiden
al dat de checklist een deel van de
oplossing is.
Niet
iedereen vindt de weg naar de gemeente om uiteenlopende reden. Het is
belangrijk om deze mensen in beeld te krijgen. Pas dan kan de checklist op hen toegepast worden.
Die moet
dan wel klaarliggen !
Aanpak
De checklist
We hebben
al gezegd dat de lokale inkomensondersteunende voorzieningen per gemeente
kunnen verschillen, vooral ook in de wijze waarop deze uitgevoerd worden.
Zo geeft
bvb de ene gemeente een bedrag per jaar voor sociale contacten en hanteert de
andere een kortingskaart.
Stap 1 : Het is belangrijk dat u eerst zelf
een checklist maakt :
-
Put
uit eigen ervaring en die van degenen om u heen
-
Kijk
in de gemeentegids
-
Haal
informatiefolders uit het gemeentehuis
-
Let
op publicaties van de gemeente
Het is wat
werk, maar zo komt u er wel achter welke regelingen voor de oplettende burger
bereikbaar zijn. Als het u, als belangenbehartiger met een opdracht, al niet
lukt om er achter te komen welke inkomensondersteunende maatregelen er bij uw
gemeente voorhanden zijn, dan zal dat voor anderen nog moeilijker zijn !
Stap 2 : Vraag op de gemeente naar hun checklist
-
Informeer
bij uw contactpersoon van de gemeente
-
Vraag
uw klant- of case-manager, uw inkomensconsulent
-
Indien
nodig, benader uw hoofd en/of wethouder Sociale Zaken
Er is
altijd wel iets. Een boek met uitvoeringsregels of losse blaadjes.
Geweldig
natuurlijk als die checklist er al is in uw gemeente.
Als er nog
geen “echte” checklist is, vraag dan of ze een overzicht willen maken van alle
inkomensondersteunende voorzieningen.
Stap 3 : Vergelijk uw lijst met die van de
gemeente
-
Bespreek
de verschillen en corrigeer
-
Vraag
extra aandacht voor wat u niet (goed) kon vinden in stap 1
Stap 4 : Zorg dat de gemeente de checklist
altijd gebruikt
-
Maak
goede, schriftelijke, afspraken over het gebruik ervan
-
Leg
vast welke rechten aan het (on)gebruik ervan kunnen worden ontleend
Doe alles
van stap 2 t/m stap 4 in goed overleg. Stel u dienstig op. Uw ambtenaren moeten
uitvoeren wat de gemeenteraad heeft vastgesteld. Dat betekent dat soms eerst
beleid veranderd moet worden om de “beste” situatie te bereiken.
Vraag om
goed beargumenteerde, schriftelijke argumenten als u het niet eens bent.
U hoeft het
niet altijd met elkaar eens te zijn. Verschillen kunnen aan de gemeenteraad
voorgelegd worden. Uiteindelijk moet de uitvoering van de regels voor iedereen,
burger en ambtenaar, begrijpelijk en uitvoerbaar zijn.
Maak niet
de fout om de ambtenaar “aan te vallen” over politieke keuzes die in uw
gemeenteraad gemaakt zijn. Vaak zult u merken dat u aan dezelfde kant staat,
alleen is de ambtenaar daar, als neutrale uitvoerende, terecht wat behoudender
in !
Informeer
uw politieke partijen
In 2010
zijn er weer gemeentelijke verkiezingen en veel partijen gaan al bezig met hun
nieuwe partijprogramma. Dit is het moment om hen te toetsen over hun beleid mbt
het “niet gebruik” en hoe ver ze daarin willen gaan.
Vraag bvb
het volgende :
Is uw
partij bereid om het geld dat de gemeente ontvangt voor inkomensondersteunde
voorzieningen te “oormerken”?
“Oormerken” betekent dat dat geld
alleen maar uitgegeven mag worden aan het doel waarvoor het bestemd was.
Zelfs met het gebruik van een
checklist kan achteraf blijken dat iemand op een gegeven moment niet kreeg waar
deze op dat moment wel recht op had.
Bent u het
met ons eens dat zo iemand dan met terugwerkende kracht moet krijgen waarop hij
of zij recht had ?
Neemt u uw
beleid mbt het “niet gebruik” op in uw partijprogramma ?
Daar kunnen ze dan later aan herinnerd
worden !
En als het niet lukt
met de gemeente ?
Het is erg
vervelend als u er met uw contactpersonen bij de gemeente niet uitkomt en
misschien zelfs enige vijandigheid voelt. Bespreek dan goed met uw groep wat er
nog aan te doen is. Kijk in de spiegel. Heeft u zelf alles goed, correct en met
respect gedaan ?
Dwang is
nooit goed. Probeer het uiterste om in redelijkheid tot een oplossing te komen.
Niemand
voert graag iets uit waar hij tegen is en dat geldt ook voor ambtenaren. Het is
altijd beter om elkaar met goede argumenten te overtuigen.
Als echt
niets lukt, informeer dan uw raadsleden over de situatie.
Vraag of
zij oplossingsmogelijkheden zien.
Vraag om
nieuw beleid. Gebruik waar nodig en mogelijk het spreekrecht bij de raad en
vraag hen om een duidelijke instructie richting het college van B&W.
Gebruik
daarvoor bvb de vragen die staan bij Informeer uw politieke partijen.
Bereiken van moeilijk bereikbaren
Ga door met
publicaties, folders, etc.. Geef informatieavonden, bezoek verenigingen en
spreek met zo veel mogelijk mensen. Dat
kan niet vaak genoeg.
Het geeft
bekendheid en neemt schaamte weg.
Controleer
wat de gemeente al op dat gebied doet en help hen met verbeteringsadviezen.
De gemeente
mag, vaak, geen adressen vrijgeven, maar kan wel informatie sturen.
Kijk naar
de duidelijkheid van uitgaande brieven en gebruikte formulieren en folders.
Denk daarbij o.a. aan allochtonen, ouderen en mensen met een licht
verstandelijke beperking.
Het maakt
niet uit hoe de mensen het gemeentehuis binnenkomen.
Als ze er
eenmaal zijn dan kunnen ze, op een kamertje apart, geholpen worden.
- Een
tip die we hoorden was een oproep voor een “stookkosten”-regeling waartoe men
een formuliertje kon afhalen bij het gemeentehuis.
Eenmaal daar werd een afspraak
gemaakt.
In dit geval werden 50 “nieuwe” mensen
bereikt.
Het is toch heerlijk als je komt voor €100 en naar buiten
gaat met ook een tegemoetkoming voor die broodnodige wasmachine, etc…
Gebruik je
fantasie.
En verder ?
Wij bellen
u binnen 2 maanden op om te vragen of u iets aan dit document heeft gehad, maar
ook om te horen wat er bovenaan op uw agenda staat.
Voor de
zomer van 2009 zult U uitgenodigd worden voor een regionale bijeenkomst.
Daar willen
we dieper met u op dit onderwerp en op een paar door u aangedragen onderwerpen ingaan.
Er zal dan veel tijd besteedt worden aan uw ervaringen en het geeft de
gelegenheid om van elkaars problemen en successen te leren.
U hoeft
niet te wachten tot de uitnodiging, de WAP denkt graag met u mee.
Indien iets
niet duidelijk is of u hebt eerder behoefte aan hulp met uw argumentatie, benaderingswijze
of inspraken dan kunt u altijd contact met ons opnemen.
Indien
nodig en gewenst dan komen wij graag bij uw platform of raad langs.
Wij zijn te
bereiken per post, email en telefoon :
Vereniging BUS
Lange Schijfstraat 109
5038 TT Tilburg
T.a.v. : Werkgroep
Armoede en Politiek
Tel.: 013-4609060
Email : info@debus.nl